எனது மொழி

நான் ஊமையாகத்தான் இருந்தேன்
முன்னொருநாளில்

விளையாட்டுத் தோழர்கள்
கேட்கும் கேள்விகளுக்கும்,
பெயர் என்ன என்று கேட்டால்
அடுத்த கேள்வி என்னவென்று தெரிந்தும்
மேனி நிறத்துக்காக,
முகத்தின் வடிவுக்காக
எழும் சந்தேகங்களுக்கும்
பதில் சொல்ல
வெட்கப்பட்டேன்

தங்கள் திருமணத்தின் மீதே
நம்பிக்கையற்றிருந்தும்
போராடிய
தாய் தந்தையருக்காக
கூச்சப்பட்டேன்
முன்னொரு நாளில்
ஊமையாகத்தானிருந்தேன்

வேண்டிய
ஆடைகள், கவனங்கள்
அன்புகள் இன்றி
தேடிக்
கண்டடைந்தேன்
கலைகளை.

கலைஞர்களின் தோட்டங்களில்
வரும் பறவைகளும்,
எழும் வாசனைகளும்,
விசாலமான புல்தரைகளும்,
காற்று நீரில் வரையும்
கனவுக்கோலங்களூம்
என்னுடன் பேசின

பிறகு உன்னதங்களையே
பேச விரும்பினேன்
என் மொழி யாருக்கும் புரியவில்லை

உலகம்
பொருட்களைப்
பிடுங்க நினைக்கும்
பிச்சைக்காரர்களுடயதாக
இருக்கிறது

நான் ஊமையாயிருந்தேன்
நானும் பேசுவேன்
என் மொழிதெரிந்த எவருடனும்